Atopie

Atopie bij de Hond: onverklaarbare jeuk?

 
Een hond wordt niet geboren met allergie. Waarom hij op een dag een allergie ontwikkelt, is onbekend. 
                                                       
Het afweersysteem van deze dieren vertoont een uit de hand gelopen ontstekingsreactie na contact met normale moleculen waarop een “normaal” dier helemaal niet reageert. Deze moleculen noemen we allergenen.
Bij elk nieuw contact met die allergenen ontstaat er in het lichaam een kettingreactie die tot uiting komt in een overdreven ontstekingsreactie. Het immuunsysteem dat normaal mooi gecontroleerd werkt, schiet nu op een vijand die eigenlijk geen kwade bedoelingen heeft. Wanneer de allergenen afkomstig zijn uit de omgeving noemen we de allergische ziekte ‘atopie’.
Honden kunnen atopie vertonen als reactie op huisstofmijten, pollen van bomen, grassen en onkruidachtigen, stoffen in de lucht door vervuiling, veranderde levensgewoonten,…
 
Ook bepaalde ingrediënten in de voeding kunnen een hond meer gevoelig maken. 

Er spelen verschillende factoren een rol bij het ontstaan van atopie.
Er is zeker een erfelijke invloed. Alhoewel atopie bij elk ras en bij kruisingen voorkomt, zijn sommige rassen veel gevoeliger dan andere. Atopie komt meer voor bij Duitse Herders, Labrador Retrievers, West Highland White Terriers, en bij een lange lijst andere rassen.

Atopische honden vertonen erg wisselende symptomen. Sommige dieren hebben enkel een lichte jeuk, soms is er enkel een oorinfectie, af en toe zien we een terugkerende infectie van de huid. Anderen likken alleen tussen de tenen. De ergste patiënten vertonen veel jeuk met bijna voortdurend infecties op de huid, tussen de tenen en in de oren.
De diagnose van atopie is niet eenvoudig. Er bestaat geen test die een positieve diagnose van atopie geeft. De diagnose wordt gemaakt door andere oorzaken uit te sluiten. Het is zeer belangrijk dat er een stappenplan gevolgd wordt om tot een diagnose en een controle van de aandoening te komen.

Na een volledig onderzoek van de hond zullen eerst de mogelijke infecties uitgesloten moeten worden. Deze infecties kunnen veroorzaakt zijn door bacteriën maar ook door schimmels of gisten. Soms wordt de jeuk veroorzaakt door een schurftmijt of simpelweg door een vlooienbesmetting.
Als we alle voorgaande infecties hebben uitgesloten en de hond heeft nog steeds symptomen dan moeten we een onderscheid maken tussen voedselallergie en atopie. 
Er zijn heel wat honden die al veel beter zullen zijn als alle voorgaande stappen goed opgevolgd worden.
Toch zullen er nog een aantal dieren overblijven die nog steeds symptomen hebben. Nu kunnen we de diagnose atopie stellen.

Bij zeer veel huidproblemen zal een ander voeder een verbetering van de symptomen teweegbrengen. Dit komt zowel door de verandering van de eiwitten in het voer als door de aanwezigheid van de juiste verhouding aan omega3-omega6 vetzuren.

Pas daarna kan er een allergietest uitgevoerd worden om te achterhalen waartegen uw huisdier allergisch geworden is. Dit onderzoek kan gebeuren door huidtesten of een bloedonderzoek. Aan beide methoden zijn voor- en nadelen, en geen van beiden heeft een honderd procent betrouwbaarheid. Telkens moeten de resultaten vergeleken worden met de klinische symptomen bij uw hond.
Bij de mens wordt dit onderzoek vaak uitgevoerd met een beperkt resultaat. Bij honden kunnen deze testen ook gedaan worden maar het probleem is dat er vaak gewerkt wordt met antigenen van de mens. De resultaten zijn dan ook nog minder bevredigend dan bij de mens.
Deze behandeling van atopie noemen we ‘Allergeen Specifieke Immuno Therapie’ (ASIT). Het wordt ook vaak ‘desensibilisatie, hyposensibilisatie of allergiespuitje’ genoemd. Deze vloeistof bevat de allergenen waaraan uw hond overgevoelig is. Een kleine hoeveelheid wordt om de paar weken onderhuids ingespoten en veroorzaakt een wijziging in het afweersysteem van de hond, enkel ten opzichte van de betreffende allergenen. Na enkele maanden zal het immuunsysteem van de hond minder erg reageren op hernieuwd contact met deze allergenen van buitenaf.
Bij de hond heeft deze behandeling zo goed als geen bijwerkingen. Omdat de oorzaak vaak veroorzaakt wordt door verschillende factoren kunnen lang niet alle honden met deze therapie geholpen worden, een belangrijk deel houdt nog te veel jeuk en huidontstekingen over.
 
Een symptomatische behandeling van atopie is bij deze honden nog noodzakelijk.
Deze behandeling steunt op twee pijlers :
1. Infecties onder controle houden.
2. Atopiejeuk onder controle houden.
Honden met atopie hebben regelmatig allerlei infecties op de huid, zowel veroorzaakt door bacteriën (meestal Staphylococcus intermedius) als door gistcellen (Malassezia pachydermatis). Beide kiemen verergeren de symptomen van atopie uitermate. Door een combinatie van medicijnen en wasbeurten kunnen de infecties onder controle gehouden worden.
Op dat moment houdt de hond alleen zijn ‘allergie-jeuk’ over. Die moet dan vaak levenslang behandeld worden met medicijnen.
Het oudste medicijn, maar nog steeds vaak gebruikt, is cortisone. Dit heeft heel wat bijwerkingen, en dient op een gecontroleerde manier te worden toegediend. Sommige complicaties bij allergische honden zullen erger worden door cortisone.
Nieuwere medicijnen (bvb cyclosporine A) hebben minder uitgesproken bijwerkingen en werken bij sommige honden schitterend. Een regelmatige controle bij de dierenarts blijft echter onontbeerlijk.
 

 

 

Samenvatting:

- Een correcte diagnose ( volgens het stappenplan) is zeer belangrijk
- De hond mag niet te vroeg in contact geweest zijn met cortisonen
-Verandering van voeding kan al veel beterschap geven
- Deze aandoening is frustrerend omdat het dier niet zal “genezen” maar zijn aandoening zal  
 onder controle gehouden worden
- U moet als eigenaar goed op de hoogte zijn van de complexiteit van deze aandoening
- De behandeling is meestal levenslang nodig

 

Terug